Bruno Fernandes staat na een recordseizoen met Manchester United voor een moeilijke periode. Enkele weken geleden nam de kapitein in Manchester nog de PFA-prijs voor Speler van het Jaar 2025-26 in ontvangst, maar dit seizoen levert hij duidelijk minder af. In zes Premier League-wedstrijden scoorde hij drie keer en gaf hij één assist, en alle drie de goals en die assist kwamen tegen Ipswich.
De Portugese middenvelder won de Premier League- en Football Writers-prijs na een fenomenaal seizoen, waarin United onverwacht als derde eindigde. Hij scoorde negen keer en gaf eenentwintig assists, een record dat hij deelde met Thierry Henry en Kevin De Bruyne tot hij het in de Premier League verbrak. In de laatste elf competitiewedstrijden van vorig seizoen was hij goed voor twaalf van de eenentwintig Unitedgoals, door zelf te scoren of te assisteren. In de reeks van zeven wedstrijden die United terug naar Europa’s elite bracht na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96, toen hij zes wedstrijden op rij scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een ploeg, voor een club, voor de supporters. Er is niets specialer dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Fernandes heeft elke minuut van de zes Premier League-wedstrijden van United gespeeld. Zijn drie goals en één assist kwamen allemaal tegen Ipswich, de tweede wedstrijd van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg. Dat is wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde zonder ook maar één kans te creëren. Toen speelde hij echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft Fernandes gemiddeld 3,3 schoten per wedstrijd, het op één na hoogste aantal van zijn carrière bij United. Alleen in 2020-21 schoot hij meer, toen kwam hij aan gemiddeld 3,5 schoten. Tegelijk is zijn aantal schoten op doel met gemiddeld 0,8 het op één na laagste. Ook zijn kansencreatie, gemiddeld 2,5 per wedstrijd, is de op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford en ligt duidelijk onder de 4,0 die hij vorig seizoen noteerde.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de Ipswich-verdediging. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Die cijfers, samen met zijn algemene betrokkenheid, verklaren misschien deels waarom United slechts zes punten pakte uit de eerste zes wedstrijden. Het is de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Oorzaak of gevolg?
Maar is Fernandes de oorzaak van de malaise bij United, of is hij er een symptoom van?
Ook over zijn fitheid bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij werd tijdens de recente Nations League-ontmoeting met Noorwegen op de bank gelaten. Nationale ploegcoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler “met pijn speelde”. Toch was Fernandes fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Daarvoor speelde hij ook het volledige duel mee in de 4-0-zege tegen Sabah FK, de Azerbeidzjaanse kampioen, in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet het niet als een probleem, terwijl hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij levert.
Hij is er grotendeels overheen, was vanmorgen erg scherp op de training en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Tegen het einde van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, was Benjamin Sesko een vaste waarde als spits, terwijl de ervaren Braziliaan Casemiro het anker vormde op het middenveld. Van de negen competitiegoals die Sesko in 2026 scoorde, creëerde Fernandes er vier. Daarnaast was Fernandes betrokken bij vier van de vijf laatste doelpunten die Casemiro als United-speler maakte vanaf 1 februari.
Los van de goals is het ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist. Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen de lage loopcijfers van United nu niet toeschrijven aan het vertrek van de 34-jarige naar Inter Miami deze zomer. Zijn positiespel en spelinzicht blijven wel van een hoog niveau. Fernandes kon riskanter spelen, in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet zomaar overspeeld zou worden.
Wat Sesko betreft: zijn nieuwe scheenbeenblessure verlengt alleen maar een gebrek aan betrokkenheid, en daar voelt men de gevolgen sterk van. Een terugkeerdatum is er voorlopig niet.
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallers in de zomer en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick. Het plan om de afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg daarop de rol, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield. Het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar zijn besluitvorming lijkt wel te lijden onder de situatie.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plaats in zijn ploeg heeft. Hij voegde er echter genoeg voorbehouden aan toe om te laten merken dat het uit de ploeg zetten van zijn kapitein niet in zijn gedachten zit.
Toch moet United beter worden, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet worden.
“Bruno is een topspeler”, zei Carrick.
“Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je een periode waarin het tegenzit.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”